Morgaine

Posts Tagged ‘dutch’

Sticky buns Zeeland-style

In Too lazy to assign a category on July 28, 2007 at 9:56 am

The image “https://i0.wp.com/www.anchel.nl/etenblog/2006/11_NOV/zeeuwse_bolus.jpg” cannot be displayed, because it contains errors.

400 grams flour
one package of yeast
250 ml milk
1 tsp salt
50 grams butter
1 tsp cinnamon
4 tbsp fine brown sugar

Sift the flour and add the salt. Follow the instructions on the packaged yeast, prepare and add it. Melt the butter, let it cool a bit and add it with the milk, ½ tsp cinnamon and 2 tbsp sugar to the flour and yeast. Knead into a supple dough and let it rise for an hour covered with a damp tea towel.

On the countertop, mix the remaining sugar and cinnamon. Roll the dough into pieces of 16 inches (40 centimeters) length. Roll these pieces through the sugar/cinnamon and form each roll into a snail’s shell or turban shape. Put the buns on a buttered cookie sheet, pour over them the remaining sugar and cinnamon and bake them in a pre-heated oven at 225ºC/440ºF for about 45 minutes.

Source
Image source

Read and post comments | Send to a friend

Concerning the writing of beautiful nature poems

In Too lazy to assign a category on February 15, 2007 at 9:08 pm

Concerning the writing of beautiful nature poems

Writing nature poems is a complicated business,
something to think long about, sigh over,
in Dutch, for instance, about 'boom' and 'rood', how they differ,
how to remove the difference. Processes, you think,

how water dissolves ink, something of that kind –
but how does a 'boom' make its way to 'rood'?
Does dying light suggest itself? Reject it.
Someone hanging from a bough, bleeding? Winter,

and in it, a robin? And more of that sort. Nothing
fits the bill. Then: you dismiss the 'b' at the beginning,
and the sealing-off the 'm', treat the 'r' as disposable, say

that 'd' is dead, and you are left with: two times 'oo'.
Not beautiful, pretty bare, an almost helpless 'o, o!'.
Writing nature poems is demolition work.

© Translation: James Brockway

Over het schrijven van mooie natuurgedichten

Natuurgedichten schrijven is ingewikkeld,
iets waarbij men zuchtend moet gaan nadenken
over bijvoorbeeld rood en boom en wat het verschil is
en hoe dit op te heffen. Processen, denkt men,

hoe water inkt doet vervloeien, zo ongeveer moet dat –
maar hoe doet een boom dat richting rood?
Stelt zich er late lucht bij voor, verwerpt die.
Iemand die aan een tak hangt en bloedt? Winter

en daarin een roodborst? En nog zo wat. Niets
voldoet. Dan: men verbant de b van beginnen
en het hekwerk van m, roept de r uit tot rotzooi, zegt

de d is dood, en houdt over: tweemaal oo.
Niet mooi, wel kaal, een haast radeloos o, o.
Natuurgedichten schrijven is sloopwerk.

© 1998, De Arbeiderspers
From: Hier is de tijd
Publisher: De Arbeiderspers

Read and post comments | Send to a friend

Writing

In Too lazy to assign a category on February 15, 2007 at 12:26 pm

Writing

Taking away
writing is
taking away,

so that
all I leave
is a flower-pot
standing brick-red
on the window-sill
and watch twilight
fill in a corner
of the room
like a pencil.

© Translation: 2005, Peter Nijmeijer

Schrijven

Wegnemen,
schrijven is
wegnemen,

waardoor
ik enkel nog
een baksteenrode
bloempot
op het raamkozijn
laat staan
en valavond
als met potlood
een hoek van de kamer
zie vullen.

© 1978, Roland Jooris
From: Bloemlezing uit de poëzie van Roland Jooris
Publisher: Poëziecentrum, Gent, 1997

Read and post comments | Send to a friend